On dokuzuncu yüzyılda kapitalist dünya ekonomisinin genişlemesi ve uluslararası sermaye hareketlerinin hızlanması, Batı dışı toplumların küresel ekonomiyle bütünleşme süreçlerini derinleştirmiştir. Serbest ticaret ilişkilerinin yayılması ve artan uluslararası sermaye hareketleri, bu toplumlarda mali bağımlılığın gelişmesine ve devlet yapılarının dönüşmesine zemin hazırlamıştır. Özellikle yüzyılın son çeyreğinde yaşanan borç krizleri, alacaklı devletlerin borçlu devletlerin mali yönetimine doğrudan müdahale etmelerini sağlayan uluslararası borç idarelerinin ortaya çıkmasına yol açmıştır. Bu çalışma, Osmanlı Devleti’nde Düyun-ı Umumiye İdaresi, Mısır’da Caisse de la Dette Publique, Tunus’ta Uluslararası Maliye Komisyon ve Yunanistan’da Uluslararası Mali Komisyon örneklerini karşılaştırmalı olarak incelemektedir. Çalışmanın temel amacı, farklı tarihsel ve siyasal koşullarda ortaya çıkan bu kurumların ortak kurumsal özelliklerini ve farklılaşan uygulamalarını ortaya koyarak, uluslararası borç idarelerinin 19. yüzyıl emperyalizmi içerisindeki işlevini açıklamaktır. Çalışma, söz konusu kurumların yalnızca borçların geri ödenmesini güvence altına alan mali yapılar olmadığını; borç ilişkilerini uluslararası sermaye dolaşımıyla bütünleştirerek devlet gelirlerinin denetimi, mali karar alma süreçlerine müdahale yoluyla, her örnekte farklı derecede, borçlu devletlerin mali egemenliğini sınırlandıran ve devletin kurumsal yapısında dönüşüme yol açan kurumsal müdahale araçları olarak işlev gördüğünü ileri sürmektedir.
Uluslararası borçlanma , Uluslararası genel borç idareleri , Uluslararası Maliye Komisyonu
