Bu çalışma, Türkiye’de 2017 anayasa değişiklikleriyle geçilen Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi’nin Düzenleyici ve Denetleyici Kurumlar (DDK) üzerindeki etkilerini incelemeyi amaçlamaktadır. Özellikle DDK’ların bağımsızlık ve özerklik düzeylerinde meydana gelen yapısal ve işlevsel değişimler analiz edilmiştir. Çalışmanın temel amacı, yeni yönetim modeli altında bu kurumların siyasal etkilerden bağımsız karar alabilme kapasitelerinin nasıl etkilendiğini ortaya koymaktır.
Araştırma, içerik analizi yöntemiyle on bir farklı DDK’nın yönetsel yapılanması, atama-usulleri, görev güvenceleri, yasama ve yürütme ile ilişkileri, mali kaynakları ve hesap verebilirlik mekanizmaları gibi temel göstergeler üzerinden karşılaştırmalı bir değerlendirme sunmaktadır. Elde edilen bulgular, DDK’ların hukuken bağımsız görünmelerine rağmen fiilen yürütmeye bağlılıklarının arttığını; özellikle atama ve bütçe süreçlerinde merkezileşmenin kurumsal özerkliği zayıflattığını göstermektedir.
Bu yönüyle çalışma, DDK’ların demokratik denetim, kamu yararı ve hukuk devleti ilkeleri açısından taşıdığı kritik rolü yeniden düşünmeye davet etmekte; sistem değişikliğinin yönetim pratiklerine yansıyan sonuçlarını kapsamlı biçimde ortaya koymaktadır. Araştırma hem kamu hukuku hem de kamu yönetimi literatürüne kurumsal bağımsızlık ve yönetişim ekseninde özgün bir katkı sunmaktadır.
Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi Düzenleyici ve Denetleyici Kurumlar Bağımsızlık Özerklik Kamu Yönetimi
